35 - نور الدين حلبى شافعى در گذشته در 1044 در « السيرة الحلبية سرگذشت نامه اى از حلبى - ج 3 ص 97 » اين حديث را آورده است . 36 - ابو عبد اللَّه زرقانى مالكى در گذشته در 1122 در « شرح المواهب روشنگرى بخشوده‌ها - ج 2 ص 336 » از زبان ابن ابى شيبه و حاكم حديث را بازگو كرده آنگاه نوشته : آن سخنور چه نيكو سروده : « پروردگارا ! تو را سوگند به گامى كه آن را بر قاب قوسين ( 1 ) - همان بزرگترين جايگاه‌ها - فرود آوردى و تو را سوگند به گامى كه شانه ى پيامآور و ياور خويش را نردبان آن گردانيدى كه از سر بزرگوارى - گام مرا در راه راست پايدار بدارى و رهائى بخش و درودگوى من باشى و آن دو تن را اندوخته و پشتوانهء من گردانى كه هر كس آن دو ، پشتوانهء وى باشند هرگز هراسى از دوزخ نخواهد داشت - 37 - سيد احمد زينى دحلان مكى در گذشته در سال 1232 در « السيرة

--> ( 1 ) - در اين فراز از نامه ى پاك بنگريد : دوست شما ( كه پيامبر باشد ) گمراه نشده و به دلخواه سخن نمىگويد و تنها بازگوگر وحى است كه فرشته اى با جان و آفرينش نيرومند ( جبرئيل ) به او آموخت و از آسمان بالا رفت - تا به چشم انداز برتر - پس از دورى به او نزديك شد تا در ميانه به جز قاب قوسين ( به اندازه ى دو كمان يا دو گز ) - يا كمتر از آن - راهى نماند پس بر بنده اش وحى فرستاد ( سورهء 53 آيهء 2 تا 9 )